Complexiteit in ouderenzorg vraagt om vindingrijkheid en nieuwe keuzes


Tot 2013 was Viattence een klassieke verpleeghuisorganisatie. Maar de grote, institutionele gebouwen zijn vervangen door kleinschalige locaties middenin de samenleving. En centrale recepties hebben plaats gemaakt voor een persoonlijke voordeur. De organisatie maakte de afgelopen jaren grote ontwikkelingen door en is nog steeds niet uitgeleerd volgens bestuurder Wiesje Heeringa. We spreken haar in dit blog over de visie, vindingrijkheid, verantwoordelijkheid en een open mindset bij medewerkers. Verzorgende IG, Daniëlle Kwakkel, vertelt hoe de organisatie haar hierin ondersteunt.

Mensen worden steeds ouder. En met het toenemen van ouderdomsziekten, neemt de druk op de zorg toe. Er komen dus meer kwetsbare ouderen met een complexe zorgvraag. “Ouderen van nu zijn anders dan ouderen van vijf jaar geleden”, legt Wiesje uit. “Ouder worden is complex; er gebeurt veel in het hoofd en in het lijf. We hebben veel deskundigheid in huis om die uitdagingen aan te pakken. Maar het typeert onze organisatie dat we niet alleen naar de aandoeningen kijken. We blijven ook de mens zien. Dat zit verankerd in ons DNA en in onze kernwaarden Aandacht Warmte, Betrokkenheid en liefdevolle Zorg.”

Een waardevolle dag
Die vier kernwaarden brengt Daniëlle dagelijks in de praktijk. “’Ochtends loop ik de appartementen langs en kijk ik welke bewoners wakker zijn en graag uit bed willen. Wij vinden het welzijn van bewoners belangrijk. Daarom help ik ‘vroege vogels’ als eerste met wassen en aankleden. Bewoners die wat langer willen blijven liggen help ik later.” Na het ontbijt op de kamer of in de huiskamer is er tijd voor koffie, een praatje met bewoners en persoonlijke aandacht. “We maken een ommetje in de binnentuin, de moestuin, spelen een spelletje of lopen naar de dierenweide. We doen er veel aan om bewoners een waardevolle dag te bezorgen”, vertelt Daniëlle gedreven.

“De korte lijnen met collega’s maken het fijn en snel werken”

Wat vraagt dat van je als Specialist Ouderengeneeskunde?
“Ik lever een bijdrage aan de kwaliteit van leven van een cliënt. Dan is een open houding en een brede blik belangrijk. Want ik kijk ik niet alleen naar wat iemand mankeert, maar vooral naar wat we nog kunnen betekenen voor de cliënt en zijn familie. Dat doe ik samen met collega’s van verschillende disciplines. We behandelen wat we kunnen, maar stoppen de behandeling als dat de kwaliteit van leven van de cliënt positief beïnvloedt. Dat vraagt om lef en creativiteit. En het is belangrijk dat je stevig in je schoenen staat en respect hebt voor meningen van anderen. Het intensieve contact met mensen maakt het voor mij geweldig werk.”

Korte lijnen
Iedere dinsdagochtend staat de doktersvisite gepland voor ‘haar’ bewoners. “Met onze specialist ouderengeneeskunde bespreken we opvallende zaken. Bijvoorbeeld wanneer een bewoner ineens meer drinkt of een vreemd plekje op zijn arm heeft. We evalueren ook afspraken van de week ervoor. Slaan medicijnen aan en kunnen we nog meer doen om ervoor te zorgen dat een bewoner zich goed voelt? Als een bewoner moeilijk uit bed komt of slecht loopt, schakelen we onze fysiotherapeut of ergotherapeut in. Met de orthopedagoog bespreken we hoe we bewoners op een prettige manier de zorg kunnen geven die ze nodig hebben. De korte lijnen met collega’s maken het fijn en snel werken. Niemand staat hier op zijn strepen, we doen het echt samen”.

“We ondersteunen onze mensen om verantwoordelijkheid en initiatieven te nemen”

Zorgen doen we samen
Viattence is een platte, informele organisatie met een hoge onderlinge betrokkenheid. Zo zit de specialist ouderengeneeskunde aan tafel bij de bestuurder als verbinder tussen het organisatiebeleid en de medische zorg. Medewerkers weten elkaar gemakkelijk te vinden. Maar het motto van Viattence ‘zorgen doen we samen’ gaat verder dan een goede samenwerking binnen de organisatie. “Daar hebben we ook lokale zorgprofessionals, naasten, mantelzorgers en vrijwilligers bij nodig”, aldus Wiesje. “We sluiten we zoveel mogelijk aan bij het leven van mensen. En we streven ernaar om mensen in hun eigen, vertrouwde dorp te laten wonen. We willen ze het gevoel van thuis geven. In een omgeving waar ze buurtbewoners en de winkels kennen. Ook als je leven ingewikkelder wordt, moeten die verbindingen in stand blijven. We gaan uit van wat kan en werken volgens de pijlers ‘een waardevolle dag’ en ‘wonen bijna net als thuis’”.

Stimuleren talenten
Wiesje vertelt dat Viattence medewerkers stimuleert om hun eigen talenten te ontwikkelen door aanvullende opleidingen en variatie in werkzaamheden aan te bieden. “Door samen ontwikkeltrajecten in te gaan ontstaat kruisbestuiving. We ondersteunen onze mensen om verantwoordelijkheid en initiatieven te nemen. Zo prikten onze verpleegkundigen samen met onze artsen en de apotheker uit het dorp een weekend lang coronavaccins om verspilling tegen te gaan. Deze vindingrijkheid en lokale samenwerking maakt me enorm trots”.

“Viattence werkt daarom aan een nieuwe visie en strategie: samen zorgen, klaar voor morgen.”

Eigen initiatieven
Ook Daniëlle voelt zich gesteund om eigen initiatieven te nemen. Zo stuurt ze de familie een kaartje als een bewoner is overleden om ze te bedanken voor het vertrouwen. “We vinden aandacht belangrijk. Dat geldt voor bewoners èn familie.” Die aandacht is er ook voor collega’s, ervaart Daniëlle. “De sfeer is fijn en open. Ik krijg de kans om mezelf te blijven ontwikkelen met opleidingen en trainingen. Ik heb het goed bij Viattence en zit hier na 26 jaar nog steeds op mijn plek.”

Nieuwe ontwikkelingen
Als het gaat om technologische ontwikkelingen staat Viattence vooraan in de rij. “Dat is nodig, want de toenemende complexiteit in ouderenzorg vraagt om nieuwe keuzes”, legt Wiesje uit. “Viattence werkt daarom aan een nieuwe visie en strategie: samen zorgen, klaar voor morgen. Dat vraagt van medewerkers een open mindset. We zijn een lerende partner in de ouderenzorg. Samen met anderen versterken we elkaar lokaal en regionaal op het gebied van welzijn, zorg, innovatie en lerend werken.”

Comments are disabled.